Skip navigation.

Harold's Home

   Home > Personal > Writings
  
PHP Scripts

Index
CLI fun
Mail on 404
HB-NS (NewsScript)

Downloads

Applescripts
APOD to Desktop
Dreamweaver Extensions

Stuff

Writings
Other stuff
Central Grinder

OOOk Default:

VJ stuff
VJ Tools
Bananas
Strippers
Sample Movies

Silence...

woensdag 18-11-'23
Wat me vooral opviel was de stilte. Opgegroeid tussen het enorme lawaai van startende en landende ruimtevaartuigen en -tuigjes en de daarmee gepaard gaande gemotoriseerde activiteiten was de stilte bijna pijnlijk. Ik haalde mijn neus op. Een enorme herrie echode door de lange gangen. Dit overtuigde mij van het feit dat ik niet doof was. Ik had mij eenvoudig niet kunnen realiseren dat dat zo'n afgrijselijk lawaai zou produceren. Ik hallucineerde dus niet. [Sensory deprivation?] Ik realiseerde mij dat ik feitelijk mijn hele leven omringd was geweest door machinaal lawaai. Met grote belangstelling experimenteerde ik nogmaals met neus- en keelholtes. Mijn God, wat een kabaal! Het deed wat denken aan een neerstortend ruimtevaartuig, de motoren overbelastend in een poging te ontkomen aan de greep van de zwaartekracht.

donderdag 19-11-'23
In een poging mijzelf vandaag wat op orde te brengen (mentaal) speelde ik een registratie van de 9e van Beethoven af over mijn koptelefoon voor persoonlijk gebruik. Dat had ik dus niet moeten doen! Al na enkele seconden geraakte ik in een diepe trance, waaruit ik pas ontwaakte bij de koorzang in het eind van het laatste stuk. Angstzweet brak mij aan alle kanten uit. Wat had deze componist bewogen al die akelig kleine details aan geluid toe te voegen aan een werk. Pas nu, zonder alle bijgeluiden, geproduceerd door primaire boosters en krachtcentrales, werden al deze details duidelijk: deze man moest krankzinnig geweest zijn. Ik had het gevoel dat ik doof was geweest tot het horen van dit werk in al zijn glorie (?).

vrijdag 20-11-'23
Alhoewel alle vitale functies van het ruimtestation om mij in leven te houden nog functioneren begin ik te twijfelen aan de juistheid van mijn beslissing mij te binden aan een vierjaarscontract. Ik heb het gevoel dat deze immense stilte mij op zal breken. Hoe had ik mij ooit de stilte van een vers ontdekte, nog niet 'ge-Terraformeerde', planeet kunnen voorstellen? Maar wie zou dat gevoel niet hebben? Wij zijn allen zo gewend aan het gedreun van machines. [Children of Technology.] Zoveel geluid omringt ons dat het vaak lijkt alsof het subsoon wordt. Wat een afgrijselijke vergissing. Mijn predicament met muziek bereikte vandaag een nieuw hoogtepunt. Angstig om weer in een trance te geraken luisterde ik deze keer over de algemene muziekinstallatie. Ik had mij vergist in het volume. De eerste keer had ik daar geen last van aangezien de koptelefoons slechts een stand hebben. Nu was het volume eerst te laag en toen oorverdovend hard. Uiteindelijk vond ik een acceptabel niveau. Ik luisterde naar het vioolconcert van Sibelius. Mijn God... mijn overactieve geest produceerde angstbeelden en visioenen. Gepantserde violen bestormen bastions van orkesten; een enkele weet door te dringen, om genadeloos overstemd te worden door het orkest. Uiteindelijk word een harmonie gevonden en komt het geheel tot een bevredigend eind. Ik vraag mij af of hier een boodschap in ligt. Zie ik mijzelf als een eenzame viool die strijdt tegen de overmacht van het orkest; of, accurater: de eenzame strijder van Aarde tegen de overmacht van planetaire inertie. [I've cried for earth, more than once.] Zouden deze planeet en ik uiteindelijk in harmonie een ecologische balans kunnen vinden/opzetten?

Zaterdag 21-11-'23
Vandaag had ik voor het eerst wat te doen, afgezien van het kijken naar abstracte computergegevens en flitsende lampjes. Eén van de kleinere robots was gewond geraakt. De linkerarm was afgerukt door een mobiele trac-unit. Wegens de semi-intelligenties-CAO [Men of Iron Unite] moest dit mankement verholpen worden door een menselijke technicus. Een van die zinloze arbeidsovereenkomsten waar de bonden gek op zijn. Een robotreparateur-voor-algemene-doeleinden zou het euvel sneller en efficiënter hebben opgelost dan ik, maar ook in robot kringen is er spraken van een minderwaardigheidscomplex: ze willen gewoon geholpen worden door een mens; te weten dat dat ongeveer 1500x zo duur is doet hun ontluikende identiteit goed. Dat is dan ook de officiële reden dat er miljoenen extra uitgegeven worden om een mens mee te sturen op deze expedities. Dat is de officiële reden en deze houdt de robots en hun bonden tevreden. De onofficiële reden is dat de hoogste top van Terra-Forming Unlimited uiterst paranoia is. Ze willen dat er een mens ter plekke aanwezig is om toe te zien op het creëren van de juiste atmosfeer. Ze zouden niet graag zien dat de robots een atmosfeer zouden maken die giftig is voor mensen, maar geschikt is voor robots. Het allerlaatste dat ze willen is dat robots massaal naar een planeet uitwijken waar ze zich onttrekken aan de menselijke economische invloedssfeer.

zondag 22-11-'23
Denkende dat een nieuwe planeet stil blijft blijkt naïef te zijn. Ik lichtte "Sounds of Nature" uit de muziek-archieven. Dom dom dom dom dom dom dom. Hiernaar streven de machines die ik superviseer. Natuur. Chaos. Nachtelijk gebrul uit angstige jeugdmerries. Natuur. Chaos. Weerspatronen. Terra/Aarde. Natuur. [Sensitive dependance on initial conditions.] Bang dat robots een atmosfeer creëren die vijandelijk is voor mensen? Waar denk je dat ze mee bezig zijn...? Zeeen/stormen/regen/wind/ijsschotsen/gepantserde beesten.......... (Waanzin, wat had je dan verwacht?) Chaos, de komst van...

XML version of this site
About, copyright, privacy and accessibility | Mail